Tapijttegels

25-03-2019

Stoffeerder

Waarschijnlijk is er niet één stoffeerder, die ooit op een feestje gehoord heeft: “O, ben jij stoffeerder, nou ik hoop je nooit nodig te hebben!”. Toch is dit wat menig advocaat op de vraag welk beroep hij of zij uitoefent, vaak als reactie krijgt tegengeworpen.

Dit voorbeeld haal ik aan, omdat ik onlangs een stoffeerder nodig had. Daar ging het volgende aan vooraf. Met enige overmoed en zelfoverschatting, had ik een plan bedacht voor een ‘kleine verbouwing en opfrissing’ van het kantoor. In mijn hoofd stelde het klusje weinig voor, maar in de praktijk bleek het een ander verhaal. Gelukkig lukte het om met hulp van man, kind, huurbaas en collega’s in drie maanden tijd tot een complete metamorfose te komen. Op de spreekwoordelijke plintjes na.

Verkoper

Dat de muur wit zou worden, stond op voorhand vast. De gewenste indeling van het kantoor ook. Maar wat moest er op de vloer? Een zakelijke, rustige kleur, maar mijn hemel, wat zijn er veel verschillende soorten grijsblauw! Er kwam een bedrijf met een stereotype verkoper. Na uit zijn stalen een voorlopige keuze te hebben gemaakt, lag er een half uur later een offerte in de mailbox. En toen we daar niet direct op reageerden, werd de prijs met 10% verlaagd. En vervolgens werden we gebeld, of we de opdracht al wilden verstrekken? De twijfel rees, was dit wel de juiste keuze?

Keuzestress

Toen Hofmans uit Cuijk gebeld, bekend van de sponsoring van Wijchen Schaatst. Ramon kwam een kijkje nemen en had enkele stalen meegebracht. Al gauw bleek dat niemand van het team bij de getoonde stalen meteen een warm gevoel kreeg. Waarom ik niet even in de showroom kwam kijken? Tsja. Ik zag het al helemaal voor me. De keuzestress was nu al verschrikkelijk, in de showroom zou dat vast nog veel erger worden. Daar wist Ramon een oplossing voor. Het zou helemaal goed komen, dat beloofde hij me.

Ramon

En het kwam goed. Ramon adviseerde tapijttegels en beperkte de keuze tot een paar opties die volgens hem – en ik vertrouwde daar op – het beste waren voor mijn kantooromgeving. Nog voor dat de koffie op was, was de keuze gemaakt en ging ik opgewekt met enkele stalen terug naar kantoor. Ook daar was men het er snel over eens. Telefoontjes en appjes met Ramon over de planning, het ging allemaal soepel. Hij deed er alles aan om mij te ontzorgen en o wat was dat aangenaam!

Lang verhaal kort

Om een lang verhaal kort te maken, enkele weken later is de vloer in twee dagen tijd, voorzien van een prachtig tapijt. Ik geniet er elke dag van en bezoekers geven menig compliment.

Excellente dienstverlening

Wat deed Ramon nou zo goed? Hij gaf mij vertrouwen door een rustig optreden. Hij zag dat binnen mijn team, de smaken verschilden. Hij maakte tijd voor me op een voor mij passend moment, ook toen hij zelf eigenlijk vrij was. Hij begreep dat ik weinig tijd had en zeker wilde zijn van de juiste keuze bij deze duurzame en kostbare investering. Bij het bezoek aan de showroom waren mijn opties voorbereid. Hij kwam met een advies over wat volgens hem de beste oplossing was. Deze excellente verkoper deed gewoon zijn werk en was precies wat ik nodig had. Zijn werkwijze is een voorbeeld voor mijn team en een bron van inspiratie voor klanttevredenheid.

Klantbeleving

Want of het nou gaat om tapijttegels of juridische dienstverlening, de essentie van een dienstverlener is het ontzorgen van de klant door aan te voelen waar men behoefte aan heeft en precies dát te leveren wat noodzakelijk is. Ik kan, anders dan Ramon, niet altijd beloven dat het goed zal komen. Een zakelijk geschil of een gerechtelijke procedure is per slot van rekening wat anders dan het leggen van tapijt, maar de werkwijze en klantbeleving is hetzelfde.

Tussen bier en borrelnootjes

Op een feestje is het niet zo eenvoudig om dit voorbeeld van de stoffeerder tussen het bier en de borrelnootjes samen te vatten. Daarom antwoord ik met een glimlach en een knipoog: “Maar áls je me ooit nodig hebt voor een juridisch probleem, dan beloof ik dat je blij wordt van mijn dienstverlening. En voor een mooie vloer, bel Hofmans.”

Caren Schipperus

« Terug
×